ศิลปะการแก้ปัญหาเรื่องกินของลูก (ตอนที่1)

ศิลปะการแก้ปัญหาเรื่องกินของลูก (ตอนที่1)

ทำไงดีนะ… ลูกไม่ยอมกินข้าว วันๆ กินแต่นมอย่างเดียว เด็กอะไรนะ…. ช่างกินยากกินเย็นเสียจริงๆ ปัญหาลูกกินน้อยลูกกินยากดูเหมือนจะเป็นปัญหาที่สร้างความหนักใจให้กับคุณพ่อคุณแม่
จนถือเป็นปัญหาร่วมสมัยของพ่อแม่ในยุคปัจจุบัน ปัญหาหนึ่งทีเดียวอยากจะบอกกับคุณพ่อคุณแม่ว่ายังไม่ควรวิตกกังวลกับเรื่องนี้มากนัก เพราะปัญหาเหล่านี้ถือเป็นปัญหาธรรมดาที่สุดสำหรับเด็กๆ
และจะเป็นไปตามพัฒนาการของเด็กแต่ละวัย ผู้ที่เคยมีลูกมาแล้วหลายคนคงทราบดี เราจะพบว่า ปัญหากินยาก กินน้อย นี้มักพบบ่อยที่สุดในวัยที่ลูกยังเดินเตาะแตะ คุณแม่หรือผู้ป้อนอาหารให้เด็กจะเห็นว่า
ยิ่งเราอยากให้กินอาหารอะไรลูกก็มักจะปฏิเสธอาหารนั้น ไม่เพียงเท่านั้น ลูกยังไม่ยอมกินตามเวลาที่พ่อแม่กำหนดให้ด้วย หรือบางครั้งอาจจะพบว่า

“เมื่อวานนี้ก็ยังยอมกินไข่เจียวอยู่ดีๆ กินเอา กินเอาแต่ทำไมวันนี้ถึงไม่ยอมแตะเลยนะ”
เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น

จะสังเกตุได้ว่าปัญหาการกินของเด็กมักจะเริ่มเมื่อเด็กอยากจะวางบทบาทของตนเอง (ทั้งๆ ที่เป็นเด็ก) ภายในครอบครัว
ในวัยนี้เด็กจะต้องการอิสระมากและต้องการแสดงความเป็นตัวของตัวเอง เด็กจึงใช้เวลาอาหารนี่แหละ เป็นข้อท้าทายพ่อแม่โดยจะปฏิเสธ หรือจู้จี้จุกจิกกับอาหารที่พ่อแม่อยากให้เด็กกิน

ดังนั้นปัญหาการกินของเด็ก จึงเป็นปัญหาในช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้นพ่อแม่ไม่ควรรู้สึกเป็นปัญหามากจนเสียอารมณ์กับเด็ก
แม้บางครั้งจะรู้สึกสงสัยเหลือเกินว่าลูกจะอยู่รอดได้อย่างไรนะด้วยอาหารเพียงแค่กระจิ๊ดเท่านั้นแต่เชื่อเถอะในที่สุดเด็กจะกินอาหารตามปกติ เพียงแต่ต้องอาศัยเวาลาสักหน่อยเท่านั้น

เมื่อหนูไม่กิน…
หนูจะเป็นโรคขาดอาหารหรือไม่

ไม่มีเด็กคนใดที่ปล่อยให้ตนเอง อดอาหาร และไม่เคยพบว่าเด็กที่ไม่ยอมกินอาหาร หรือจู้จี้ในเรื่องกินเป็นโรคขาดสารอาหาร เพราะเด็กส่วนมากจะกินหรือเรียกร้องที่จะกินเมื่อเขารู้สึกหิว
โดยที่ร่างกายเด็กจะสามารถจัดสมดุลของสารอาหารได้เอง ไม่ว่าจะกินมากหรือน้อยก็ตาม
ตามปกติแล้ว เด็กจะกินได้มากหรือน้อยเป็นบางครั้ง จนรู้สึกรูปร่างเล็กหรือแบบบาง แต่หากเขามีสุขภาพดี แข็งแรง มีพัฒนาการตามปกติทั่วไป การกินน้อยของเขาก็ไม่ใช่เรื่องที่คุณพ่อคุณแม่ควรกังวล