ศิลปะการแก้ปัญหาเรื่องกินของลูก (ตอนที่2)

ศิลปะการแก้ปัญหาเรื่องกินของลูก (ตอนที่2)

ข้อควรคิด..เพื่อแก้ปัญหาการกินของลูก

พ่อแม่ต้องมีกำลังใจ..

หากคุณกำลังคิดที่จะรบกับเด็กเรื่องการกินละก้อ คงต้องทบทวนความคิดเสียหน่อย เพราะคุณไม่ควรปล่อยให้ปัญหานี้มาทำให้รู้สึกท้อแท้ หรือเสียอารมณ์
ควรจำไว้เสมอว่า ปัญหาการกินเป็นปัญหาที่แสนจะธรรมดาที่เกิดกับเด็กเมื่อใดก็ได้

ควรสนใจ “เด็กกินอะไร”
มากกว่า “เด็กไม่กิน…”

ไม่ควรเสียเวลาหลายชั่วโมงเพื่อเตรียมอาหารที่มีวิธีทำที่ยากลำบากเพียงเพราะหวังว่าเด็กจะกินแต่ควรเตรียมอาหารธรรมดาๆ ที่มีคุณค่าและเด็กชอบกินมากกว่าเพราะคุณจะไม่รู้สึกเศร้าเสียใจหรือผิดหวังมากนักเมื่อพบว่าสุดท้ายคุณสู้อุตส่าห์ตั้งใจและเสียเวลาปรุงแต่งอย่างมากมายนั้นลูกไม่ได้แตะต้องเลย

ให้อาหารหลากหลายแก่เด็ก…

ถ้าเด็กไม่ยอมกินอาหารอย่างหนึ่งพยายามให้ลองอีกอย่างหนึ่งและให้มีการกินอาหารที่หลากหลายชนิดที่สุดถึงแม้ว่าความหลากหลายที่มีในแต่ละมื้อจะซ้ำซากเหมือนกันทุกวันก็ตาม (ก็ถือว่ามีความหลากหลาย)
และพยายามทำขนมหรืออาหารว่างให้มีประโยชน์มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ไม่มีเด็กปกติคนใดที่จะปล่อยให้ตัวเองอดอาหาร…

เด็กมีแนวโน้มจะกินก็ต่อเมื่อรู้สึกหิวและเด็กมักจะกินได้ดีเมื่อให้กินทีละน้อยๆ แต่หลายๆ มื้อเด็กจะกินมือเล็กได้ดีกว่าไหมใหญ่ดังนั้นคุณพ่อคุณแม่ควรตักอาหารใส่จานของเด็กแต่น้อยเพราะการให้ครั้งละน้อยๆจะทำให้เด็กกินอาหารได้อย่างมีความสุขซึ่งหากลูกต้องการหรือยังไม่อิ่มคุณก็สามารถเติมอาหารให้เขาได้อีกวิธีนี้จะช่วยสร้างกำลังใจให้แก่เด็กและตัวคุณด้วยทำให้มีกำลังใจในการให้อาหารเด็ก

วางสีหน้าปกติ เมื่อวางอาหารให้เด็ก…

ควรจะวางอาหารให้เด็กโดยไม่จ้ำจี้จ้ำไช และเมื่อได้เวลาสมควรก้เก็บจานอาหาารไป โดยไม่บ่นว่าเด็ก หากเด็กไม่ยอมกิน ปล่อยให้เด้กมองคนในครอบครัวกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย โดยไม่ต้องพูดหรือบอก บังคับหรือแสดงท่าทีไม่พอใจกับเด็กทั้งสิ้น